Herhaaldelijk hoor je dat de moderne technologie binnenkort
ons leven zal bepalen. Die ontwikkeling is niet tegen te houden en ook ik zal
er in de toekomst nog meer gebruik van maken. De wereld is klein geworden omdat moderne
communicatiemiddelen afstanden doen verdwijnen en zo alles haast onmiddellijk
bereikbaar maken. Dat geeft ons een gevoel dat wij aan de knoppen zitten en dat
we het leven beheersen. Het is louter nog een kwestie van in-loggen, zo lijkt
het.

Tijdens onze bezoeken aan de afgelegen dorpjes op het
platteland van Bolivia ervaar je een andere wereld waar het leven anders be-leefd
wordt. Tijd is er om door te brengen en niet om op te gebruiken. Rijk word je
door uit te delen niet door op te potten. Aanzien en respect word je geschonken
en hoef je niet te verwerven.

Je ziet hoe mensen op hun manier en vaak in gebrekkige
omstandigheden betekenis geven aan hun leven. Zelfs wanneer je hun taal niet
spreekt, begrijp je toch wat hen drijft. Je ziet hoe kinderen vrienden maken.
Je ziet hoe ouders het beste voor hun kinderen nastreven. Je ziet hoe mensen van
een dorp ongunstige omstandigheden weten om te buigen naar situaties die
vooruitgang of verbetering betekenen.

Hebben wij, die aan de knoppen zitten, nog iets te leren van
mensen die het leven niet be-heersen?

In de westerse wereld draait het vaak om wat er te koop is.
Op het platteland moet je niet gaan shoppen. Er zijn andere zaken te beleven. Daar
op een verloren plek ergens tussen het uitbundige groen of hoog in de bergen
voel je dat je welkom bent. Je wordt er een graag geziene gast en je wordt er met open armen ontvangen.

Daar zitten zij aan de knoppen en is het een kwestie van
in-leven voor de ene en van uit-loggen voor de andere.